نخل های سوخته


نخل هاى سوخته! چرا حكايتى نمى كنيد؟
اى غريب مانده ها چرا روايتى نمى كنيد؟
«نى» كه طاقت ترانه هاى زخمى مرا نداشت
بغض هاى در گلو چرا شكايتى نمى كنيد
باز هم سراب هاى روبرو نهايت شماست
سنگ مانده ايد و فكر بى نهايتى نمى كنيد
سال ها قبيله هاى عشق را پيامبر شديد
قوم ناسپاس را چرا هدايتى نمى كنيد
قد كشيده ايم، سبز و ساده روبرويتان، ولى
اى نگاه هاى مهربان عنايتى نمى كنيد
شعر من كه راوى تمام لحظه هايتان نبود
اى غريب مانده ها چرا روايتى نمى كنيد

شیطان


شیطان
اندازه یک حبّه قند است
گاهی می افتد توی فنجانِ دلِ ما
حل می شود آرام آرام          
                                                                                                                         بی آنکه اصلا ً ما بفهمیم
و روحمان سر می کشد آن را
آن چای شیرین را
شیطان زهرآگین ِدیرین را
آن وقت او خون می شود در خانه تن
می چرخد و می گردد و می ماند آنجا
او می شود من...

رهبرم تاج سرم سید علی



طبقه ب

رهبر من نور چشمان من است          عشق او آيين و ايمان من است

ذوالفقار حيدري  در دست  او            طاعتش ميثاق و پيمان من است

سيدي از نسل پاك فاطمه(س)             هم ز نسل شير يزدان من است

در ولايت وارث  آل نبي (ص)              جانشيني  از امامان من است

همچو مه  تابد  به قلب  شيعيان              نائب خورشيد پنهان من است

درهدايت سوي حق  آرد مرا               اين هدايت سمت قرآن من است

دوستانش دوست مي دارم همي            دشمن او دشمن جان من است

آنكه  مهر او ندارد  در وجو د            بي گمان همكيش نادان من است

درسخن چون ابر مي بارد به دل             دركوير خشك باران من است

درحضورش موج دريا  ديده ام            در كلامش راحت جان من است

درنگاهش غرق دريا مي شو م         واژه هايش در و مرجان من است

قلب  تارم را صفايي  مي دهد                   جامع فكر پريشان من است

من مريد آن  دل  وارسته ا م                 او مراد و پيرعرفان من است

بوي يوسف مي دهد پيراهنش             گرچه خوديعقوب كنعان من است

من چو سنگم او چو كوه بيستون         من چو مورم او سليمان من است

من چو بلبل او چو باغ  پر زگل         من چو برگ اوسروبستان من است

نام او  ورد  زبانم  روزو شب         عشق او درد است ودرمان من است

آرزوي  ديدنش  دارم  به دل                  در فراقش شهر زندان من است

اي خوش آن روزي كه بينم رهبرم         ساعتي در خانه مهمان من است

روي خوبش با دوچشمت ديده اي         چهره اش چون ماه تابان من است

غرق  درياي  تهاجم  را چه غم               ناجي كشتي  زطوفان من است

گر چه دشمن نقشه ها دارد بسي            حامي او  حي سبحان من است

در امانت  او‹‹ امين ››انقلا ب            در شجاعت شير ميدان من است

راه  او  باشد  ره پير خمين(ره)               رهرو راه شهيدان من است

افتخار  ما   بود ‹‹سيد  علي››              سرور من جان جانان من است

چون فقيه وعالم است ودين شناس            مرجع تقليد  دوران من  است

روز ششم ماه  تيراز سال شصت             رهبرم جانباز ايران  من  است

اي خداوندا نگهدارش  تو با ش              چون دعاي او نگهبان من است

شعر امروزم كه وصف رهبراست             بهترين اشعار ديوان من است

گويا مهدي(عج)چنين گويد كه او        بهترين اصحاب و ياران من است

جاده موفقیت




شعرشهادت


آسمان شهید
بر سينه‌هاي ستبر،بر شانه‌هاي رشيد
ديريست خيمه زدي، اي آسمان شهيد
در خانه مي‌شكفد، در كوچه مي‌شكند
قلب شكسته‌ي تاك، بغض شكفته‌ي بيد
تا از گلوي حرم، زخم عطش ندمد
بر دست و بازوي تو، يك باغ لاله دميد
زخم از ستاره فزون، اما در آتش و خون
دست بريده‌ي تو، كي كرد قطع اميد
باب‌الحوائج ما، بسته‌ست راه دعا
اي اسم اعظم تو، بر قفل بسته كليد

شاعر:عبدالجبار كاكائي


چه زيبا از قفس پرواز كردند
مقام عشق را احراز كردند

دوا كردند درد خود پسندى
خدا داند همه اعجاز كردند

هوسها را سراسر سر بريدند
دو چشم از عشق بر حق بازكردند

سمندر وار آتش مى خريدند
عروج ازخويش چون شه باز كردند

خلوص خويش باخون مُهر كردند
سرودى از وفا آواز كردند

اگر چه در سكوتى ژرف خفتند
حياتى نو زسر آغاز كردند

شهيدان شاهدان صدق و مستى
چه زيبا بر ملائك ناز كردند